Wereldvertelfestival

Verhalen hebben gestroomd.
Verhalen hebben gekabbeld.
Soms kwamen ze pas na lang wachten
door kieren van stille gedachten;
gefluisterd, verteld of gebabbeld.
De Wereldverteldag was groots
in zijn kleinheid, in al zijn manieren.
Hij stuwde ons voort met de golven,
heeft ons onder het water bedolven,
liet ons drijven op stille rivieren;
Verhalen van snoepen en honing,
anekdotes en dans uit de Hoven,
van godd’lijke muffins gesmuld…
’n Gitaarliedje over een koning,
een geheim van Belcampo onthuld…

Ik zat van de week in mijn stoel voor het vuur
te denken aan WATER en KRACHT.
En terwijl ik daar dacht, kreeg gevoel, rauw en puur
me onverwacht scherp in zijn macht.
Ik waande me door- en doorweekt.
Mijn bezit door een vloedgolf verslonden.
Bij de angst om geliefden, het noodlot, verbleekt
al het ander verdriet in seconden.
Je hebt nauw’lijks meer weet van je wonden.

De man op teevee lachte rauw.
Droeg behoedzaam zijn zoon op zijn schouders.
De lach uit beleefdheid was gauw
van zijn mond weg. Hij was nog op zoek naar z’n ouders.

Dat water verwoestend kan wezen,
weten wij in dit land al sinds eeuwen.
Een overvloed is om te vrezen;
zie de watersnoodramp van de Zeeuwen.

Dat het water een heilzame kracht heeft
werd vandaag ook belicht. En terecht.
Het is nodig, voor alles wat leeft.
Het geeft rust, het verkoelt en ja – écht:

… aan het stromende water wonen
draagt ook aan je geluksgevoel bij;
door de negatieve ionen
in de lucht, licht je op, word je blij!

Sta dus bij onze IJssel méér stil.
Vind rust. Zucht heel diep. Laat het stromen. 
Voor je ’t weet, voel je verschil.
Keer op keer zul je hier blijven komen,
om verlicht aan de oever te dromen…

Verhalen hebben gegolfd.
Verhalen hebben geklaterd.
Op een lieve manier, of juist heftig.
Soms werden ze stoer, soms heel deftig
gelezen, geschreeuwd of geschaterd.
De Wereldverteldag is klaar.
We gaan allemaal terug nu naar huis
en slaan de bijzondere woorden
die ons hier op Boer Kips erf bekoorden
goed in ons op. En, eenmaal thuis, 
kunnen we ze na deze ervaring
doorvertellen aan gloednieuw publiek.
Als een ware liefdesverklaring;
een verhaal, een gedicht en muziek!

©  eke mannink, stadsdichter van zutphen, maart 2011

Voor de tweede keer werd Wereldverteldag in Zutphen gevierd bij museum Boer Kip in de Hoven. Dit was het afsluitend gedicht.