Mas Papo groot

Ode aan de Achterhoek

Ik weet wel hoe een rivierenlandschap eruit moet zien
een stroom omzoomt door uiterwaarden
onder te lopen land na regenval of
smeltende gletsjers in het voorjaar

waar het groen zo fris en fijn
zijn best doet de mens ter wille te zijn
met vruchtbaarheid en overvloed
in het dankbaar achterland

als ik de rivier dan oversteek zie ik de ruimte
het glooiend landschap als coulissen aangemerkt
houtwallen en heggen die voorzichtig
percelen scheiden met verse zuivere gronden

zoals de mensen elkaar met rust laten
maar schuilgaan in noaberschap

land van sporen zonder stroom
lange rechte tweebaanswegen
bomenzomen, rijwielpad
en hier en daar een ronde

waar de meiboom nokken siert
kroamschudd’n gewoonte is
waar men kniepers eet en waar
wordt angebloazen en afgebloazen
in het donker jaargetij

waar historie het gezicht bepaalt
van steden en kastelen
ze wisten waar te wezen
de hanzen en de heren

waar historie afgebroken is
ten gunste van ‘t moderne varen
al weer achterhaalde inzichten
van veel verloren jaren

reizen door het land leerde me
de mensen kennen met steun
en toeverlaat bereid tot
vriendelijk en hartelijk

dat is het land waar ik wil zijn
dat is het land waar ik wil blijven

© Mas Papo, stadsdichter Zutphen 2017 -

Op 29 september 2017 gelezen ter afsluiting van het project “Week van Erfgoed en Ruimte (WEER) in de Achterhoek van A-Z” dat plaatsvond van 25 t/m 29 september 2017.

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) organiseert samen met zeven gemeenten in de Achterhoek, ondersteund door het Gelders Genootschap en de provincie Gelderland, een week waarin allerlei soorten ruimtelijke opgaven worden gekoppeld aan de kracht van erfgoed, aan de eigenheid van de regio.